Bu yılki doğum günü tasarımının adı La Ravenale ve ne olduğunu tam olarak bilen bir parçanın sessiz özgüveniyle geliyor. Adını, kusursuz yelpaze şekliyle ünlü Madagaskar Gezgin Palmiyesi’nden alıyor. Yaprakları o kadar temiz bir simetriyle yayılıyor ki, sanki bir cetvelle çizilmiş gibi görünüyor ve bu denge Altın Oran’ı takip ediyor. Ağaç ayrıca, gövdesinde yağmur suyu toplayarak, bilmediği manzaralarda dolaşan gezginlere can simidi sağlamasıyla da biliniyor. Michel Parmigiani, bu tür formları uzun zamandır doğanın kendi içsel düzen anlayışıyla işlediğinin kanıtı olarak görmüştür. La Ravenale ise bu düzeni alıp ona kol saatine benzer bir kalp atışı kazandırmıştır.
La Ravenale’in merkezinde ciddi bir tarihe sahip bir mekanizma yer alır. Parmigiani Fleurier, Cenevreli Edouard Koehn imzalı, 1920’lerden kalma ultra ince bir dakika tekrarlayıcıyı restore etmiştir. Koehn’ün kalibreleri ince, disiplinli ve müzikal açıdan rafine olmalarıyla ünlüydü ve bu özellikler Parmigiani felsefesiyle mükemmel bir şekilde örtüşmektedir. Mekanizma manuel kurmalı, İsviçre çapa eşapmanlı ve iki gongla zamanı çalacak şekilde tasarlanmıştır. İçerideki detaylar, eski tarz Cenevre ustalığına bir aşk mektubu gibi okunmaktadır. 27 taş taşıyan saat, 38,25 mm çapında ve 6,8 mm kalınlığındaki yapısıyla dikkat çekici derecede ince.
Parmigiani Fleurier’deki restorasyon, geçmişe basit bir geri dönüş değil. Daha çok dikkatli bir yeniden doğuşa benziyor. Restorasyon Departmanı, kalibreyi tam sesine kavuşturdu ve ardından ona yeni bir sanat katmanı ekledi. Görünür taraftaki köprüler, mekanik yapıyı organik geometriyle birleştirerek elle avuç içi motifleriyle işlendi. Kadranın altındaki gizli köprüler bile işlendi. Bu, yalnızca üreticilerin fark edeceği düşünceli bir esneklikti. Ana plaka, köprüler arasında yeniden yontuldu, pahlar elle rötuşlandı ve taşlar ile vidaların etrafındaki küçük açıklıklar, muazzam kontrol gerektiren geleneksel gravür yöntemleriyle tamamlandı. Kadran tarafında, çevre elle uygulanan dairelerle inceltildi ve bir asır önce saat ustalarının kullandığı dakika kontrol işaretleri, orijinal üreticinin ruhunu koruyarak özenle yeniden işlendi.
La Ravenale, beyaz altın, Lépine tarzı bir cep saati kasasında yer alıyor. Kasa, Traveller’s Palm temasını yansıtacak şekilde elle işlenmiş ve cilalanmış. Kasayı çevirdiğinizde, arka yüzü daha önce hiç aynı saati paylaşmamış iki taştan, opal ve yeşimden yapılmış minyatür bir manzaraya dönüşüyor. Kakma işçiliği, değerli taşları bir ressamın renkle çalışması gibi işleyen zanaatkarları LM Cadrans tarafından yaratıldı. Opal, su ve gökyüzü gibi değişen bir yüzeyle hareket ve ışıltılı ışık katıyor. Aynı zamanda kırılgan olduğu için her parçasının son derece hassas bir şekilde kesilmesi, şekillendirilmesi ve cilalanması gerekiyor. Yeşim taşı ise dinginlik getiriyor. Yoğun, opak ve tarihsel olarak bilgelik ve dengeyle bağlantılı olan bu taş, ışığı keskin bir şekilde yansıtmak yerine emer ve dağıtır. Birlikte, değişim ve kalıcılık, ışıltı ve durgunluk, geçici an ve uzun hikaye arasında sessiz bir gerilim yaratıyorlar.
Sanatsal ustalık kasada veya mekanizmada bitmiyor. La Ravenale, Maison’un “Altın Eller”ini, yani Michel Parmigiani’nin ideallerini onlarca yıldır taşıyan uzman zanaatkarları bir araya getiriyor. El oyması, geleneksel yüksek saatçilik gravürüne adanmış son İsviçre atölyelerinden biri olan Neuchâtel’deki Atelier Blandenier tarafından gerçekleştirildi. Her çizgi, nefes ve kas hafızasının rehberliğinde kalemle büyütülerek işleniyor. Palmiye yaprağı deseni yalnızca dekorasyon amaçlı yerleştirilmemiş. Dengeyi, ritmi ve parçaya en başından beri ilham veren Altın Oranı ifade ediyor.
Sonra zincir var ve kendine has bir anı hak ediyor. İsviçre’nin son usta zincir üreticisi olarak kabul edilen Laurent Jolliet, zinciri 18 ayar beyaz altından tamamen elle dövdü. 36,5 gram ağırlığında, 31,5 cm uzunluğunda ve tamamlanması yaklaşık 100 saat sürüyor. Halkalar altıgenler ve ovaller arasında değişiyor. Altıgen olanlar, cep saatinin halkasını andırıyor. Ovaller, PF logosunun eliptik geometrisine gönderme yapıyor. Her aşama geleneksel yöntemle gerçekleştiriliyor.. Tel çekme, halkaları şekillendirme, bükme, lehimleme, pahlama, cilalama ve zincir akıcı bir şekilde akana ve tek bir hareket gibi hissedilene kadar takma. Daha önceki yüzyıllarda cep saati zincirleri hem pratik koruyucular hem de zevkin sembolleriydi. La Ravenale bu geleneği yeniden canlandırıyor.
